Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23519 K.2013/9435

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, mahkeme hükmüyle gerçekleşen ayrılık kararına (TMK.m.170-171) dayalı olarak açılan boşanma davası (TMK.m.174) niteliğindedir.

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, davacı kadının Kadıköy 2. Aile Mahkemesinin 2008/585 esas sayılı dosyası ile sonuçlanan 12.07.2011 tarihinde kesinleşen boşanma davası sonucunda davalı kocanın kardeşi Neşe'nin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı gerekçesiyle 18 ay ayrılığa karar verildiği; ilk davanın açılmasından ve ayrılık kararından sonra da taraflar arasında başkacada bir olayın meydana gelmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı kadına yüklenebilecek bir kusurlu davranış bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyleyken; mahkemece, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilerek, davacı kadının maddi tazminat (TMK.m.174/1) talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.