Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23554 K.2013/9311

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın davası, kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının eşine sık sık hakaret ettiği, davacı-karşı davalı kocanın da eşine ve eşinin önceki evliliğinden olan çocuğuna hakaret ettiği, eşini tehdit ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-karşı davalı kocanın, davalı-karşı davacı kadına oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de Türk Medeni Kanununun 166/2. madde koşullan gerçekleşmiş olup, davacı-karşı davalı kocanın boşanma davasının da kabulü sonucu itibarıyla doğru bulunmakla, davalı-karşı davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md. 438/son) karar vermek gerekmiş ve davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kocanın, yukarıda ikinci bentte açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı- karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.