Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2359 K.2012/22010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, boşanma davasının reddi ve tedbir nafakası yönünden; davalı tarafından ise tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların tedbir nafakalarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının boşanma davasının reddine dair temyizinin incelemesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının eşine ve eşinin annesine hakaret ettiği, davacının da eşini istemediği ve sevmediğini söyleyerek, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları kocanın davası yönünden oluşmuştur. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.