KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/23651 E., 2013/9884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Eskil Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 17.7.2012
- Numarası
- Esas no:2010/170 Karar no:2012/53
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından; velayet kişisel ilişki, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden, davalı kadın tarafından ise; tamamına şamil olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına, kadın yararına ara kararı ile takdir edilen 125.00 TL. tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 250.00 TL.'ye yükseltildiğinin anlaşılmasına ve bu nafakanın boşanma hükmünün kesinleşmesi ile kendiliğinden kalkacağının tabii olmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece müşterek çocuk Batuhan'ın velayeti davalı anneye verildiği halde, engel olmamasına rağmen müşterek çocukla davacı baba arasında uygun bir kişisel ilişki kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.
3-Davalı kadının 30.11.2010 tarihli cevap dilekçesi ile 10000 lira tazminat talebi olduğu halde,bu taleple ilgili olarak mahkemece olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamış ve bozmayı geretirmiştir.
4-Boşanma davası kabul edildiğine göre, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti takdir ve tayin edilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden hüküm kurulması isabetli olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/23651, K. 2013/9884, 9 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama