Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23960 K.2013/9810

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi, sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, lehine hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarları ile maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın, nafakaların miktarlarına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece; her ne kadar "taraflar eşit kusurlu" kabul edilmişler ve buna bağlı olarak davacı-karşı davalı (kadın)'ın tazminat isteklerinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delilerden, davalı-karşı davacı (koca)'nın, eşine fiziki şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği, annesini savunan ortak çocuğa "evladım değilsin" dediği, eşinin ailesine "alın bunu götürün istemiyorum" diyerek eşini kovduğu; buna karşılık, davacı-karşı davalı (kadın)'ın da, kocasına ilgi göstermediği ve hakaret ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerle sabit olmuştur.

Gerçekleşen bu duruma göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit değil, kocanın, eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, davacı-karşı davalı (kadın)'ın, diğer tarafla aynı oranda kusurlu görülmesi ve buna bağlı olarak da maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.