Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24802 K.2013/10614

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların 25.7.2011 tarihinde evlendikleri, eldeki davanın ise 26.10.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, tarafların evlilik sonrası Hatay'da bir yıl süre ile birlikte yaşadıklarını belirten ve buradaki olaylara ilişkin beyanda bulunan tanıkların beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir.

Davalı koca tarafından sunulan Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi tarafından düzenlenmiş 17.10.2012 tarihli raporda da davalı kocada madde bağımlılığına rastlanılmadığı rapor edilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların 1.8.2011 tarihinde birbirlerine karşılıklı olarak şiddet uyguladıkları ve o tarihten sonra davacı kadının Hatay iline döndüğü anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK.m.174/1-2). Hal böyleyken davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.