Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2506 K.2012/22713

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kocanın, eşine sürekli hakaret ettiği, müşterek çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı ve eşine karşı aşırı kıskanç davrandığı, buna karşılık davacı-karşı davalı kadının da, eşine sürekli hakaret ettiği, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı kocanın, eşinin bu davranışlarını affettiği veya hoşgörü ile karşıladığı da ispatlanamamıştır. O halde Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi gereğince davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.