Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25264 K.2013/11104

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-karşı davalı tarafından, kocanın kabul edilen davası, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı tarafından ise kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Davacı-karşı davalı kadının başka bir erkekle karı-koca şeklinde yaşamakta olduğu kanıtlanamadığı gibi boşanma yüzünden davacı-karşı davalı kadının yoksulluğa düşeceği de sabittir. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmuştur. Davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken; yazılı şekilde yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.