Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25448 K.2013/10667

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, yoksulluk nafakasının reddi ile manevi tazminat ve tedbir nafakasının miktarı yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki analık, babalık duygularını tatmin edecek nitelikte kurulmalıdır. Taraflar aynı şehirde oturmakta olup, velayeti anneye verilen müşterek çocuklar ile baba arasında sadece “yarıyıl tatilinin ilk haftası ve 1 Temmuz ile 15 Temmuz tarihleri arasında kişisel ilişki kurulmuştur.

Velayet kendisine verilmeyen baba ile çocuklar arasında kurulan bu kişisel ilişki gerek babalık duygularının tatmini gerekse çocukların babaya olan güven ve sevgisinin kazanılması için yetersiz olup, daha uzun süreli kurulması gereklidir. Ayın belirli hafta sonlarında ve dini bayramlarda küçüklerin eğitim durumlarını aksatmayacak şekilde babaları ile kişisel ilişki düzenlemesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).