Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26135 K.2013/12086

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı-davacı (koca) tarafından, kadının boşanma davası, velayet ve iştirak nafakası yönünden; davacı-davalı (kadın) tarafından ise, temyize cevap dilekçesinde (katılma yoluyla) kocanın boşanma davası, iştirak nafakasının miktarı vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava ve birleştirilen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş; hükmü

davalı-davacı (koca) süresi içinde kadının boşanma davası, velayet ve iştirak nafakası yönünden temyiz etmiş, hükmü süresi içinde temyiz etmemiş davacı-davalı (kadın) da, kocanın temyiz dilekçesinin tebliği üzerine verdiği temyize cevap dilekçesinde, hükmü kocanın boşanma davası, iştirak nafakasının miktarı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden katılma yoluyla temyiz etmiştir.

Ayrı ayrı açılan ve birleştirilerek görülen bağımsız nitelikteki davalardan biri hakkında, taraflardan birinin temyizi, o tarafın temyiz etmediği dava yönünden, diğer tarafa katılma yoluyla temyiz hakkı vermez. Davacı-davalı (kadın) vekili, kocanın boşanma davası hakkında verilen hükmü temyiz etmediğine göre, davalı-davacı (koca)'nın kadının boşanma davasına ilişkin temyiz itirazları üzerine temyize cevabında artık, kocanın boşanma davası hakkında kurulan hükme karşı itirazlarının ileri sürme hakkını kaybetmiştir. Bu sebeple davacı-davalı (kadın)'ın katılma yoluyla kocanın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı (kadın)'ın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile davalı-davacı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı-davalı (kadın)'ın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışına karşılık, kocanın da evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği gerçekleştiğine göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı (kadın)'m, kocaya göre daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına,

az kusurlu olan kocanın, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, kadının boşanma davasına karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında koca ve çocuk bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığının, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı (koca)'nın bu yöne ve diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile davacı-davalı (kadın)'ın iştirak nafakasının miktarı, yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.