Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26648 K.2013/12193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından reddedilen davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davacı kocanın geçim ve bakım yükümlülüğüyle ilgili birlik görevlerini yerine getirmediği ve davalı eşine basit nitelikte fiziki şiddet uyguladığı buna karşılık davalı kadının, ceza mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına da konu olacak şekilde, kocasının ilk evliliğinden olan üvey çocuğuna karşı, hakaret ve basit nitelikte fiziki şiddet uyguladığı ve kocasına ağır sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu olaylar göz önüne alındığında; evlilik birliği temelinden sarsılmış olup; bu sonucun gerçekleşmesinde, taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Türk Medeni Kanunun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir.

Durum böyleyken, mahkemece kocanın daha ağır kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.