Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26879 K.2013/12304

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ve nafakaların miktarı ile ziynet-çeyiz eşyası alacağı talebi yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kadın yararına hükmedilen nafakalar ve maddi tazminat ile yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Başvurma harcı, dava dilekçesindeki bütün bağımsız talepleri kapsar. Davacı, dava dilekçesiyle birlikte başvurma harcını yatırdığına göre; davacının ziynet ve çeyiz eşyaları alacağı davasının açılmadığından söz edilemez. Kaldı ki, mahkemenin verdiği sürede, ziynet ve çeyiz eşyalarıyla ilgili nispi peşin harç da yatırılmış; bu suretle talebin esasına ilişkin inceleme yapılabilir duruma gelmiştir (Harçlar Kanunu m.30).

Bu durumda, mahkemece bu taleple ilgili davanın esasına girilerek; gerektiğinde eşyaların cins, nitelik, sayı ve değeri konusunda; davacıdan açıklama yapmasının (HMK.m.31) istenilip, gösterilen tüm delillerin değerlendirilmesi; talebin kabulü koşulları gerçekleştiği takdirde de, eşyaların dava tarihi itibariyle ayrı ayrı değerlerinin belirlenmesi için uzman bir bilirkişiden rapor da alınarak, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.