Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27033 K.2013/12668

2012/27033 2013/12668

MAHKEMESİ

Samsun 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.9.2012

NUMARASI

Esas no:2012/145 Karar no:2012/66

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; lehine manevi tazminat ile nafaka verilmemesi ve maddi tazminat miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, Berkcan'ın velayeti, kadın lehine verilen maddi tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kocanın, mahkemece kabul edilen diğer kusurlu davranışları yanında, eşini " sen bilmezsin, anlamazsın" demek suretiyle aşağıladığı, ağza alınmayacak küfürler ettiği anlaşılmaktadır. Davalı kocanın gerçekleşen bu kusurlu davranışları, davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. O halde davacı kadın yararına manevi tazminata (TMK.md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, reddi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.