Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27127 K.2013/12982

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava Türk Medeni Kanununun 162 maddesi yanında, Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesine dayalı şiddetli geçimsizlik boşanma isteğini de içermektedir. Toplanan delillere göre; davalının davacıya şiddet uyguladığı gerçekleşmiştir. O halde davacı dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava Türk Medeni Kanununun 162. maddesi hükmüne göre açılmış boşanma davasıdır.

Yerel mahkeme davanın Türk Medeni Kanununun 162. maddesi hükmüne dayalı olduğunu açıkça yazmıştır. Bu konuda çekişme yoktur.

Değerli çoğunluk özel boşanma sebebine dayalı bir boşanma davasında "istek dışına çıkılarak" ıslah yapılmasına bile gerek olmadan genel boşanma sebebinden boşanma kararı vermesini yerel mahkemeden istemektedir.

Taleple bağlılık ilkesine (HMK.md.26) sadakat gösteren yerel mahkemenin talep dışına çıkarak başka bir şeye karar vermesini Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesi hükmü yasaklamaktadır.

Yerel mahkemenin talep dışına çıkarak talep edilmeyen boşanma sebebine dayalı olarak boşanma kararı vermeye zorlanamayacağını düşünüyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dava münhasıran Türk Medeni Kanununun 162. maddesinde düzenlenen hayata kast ve pek kötü muamele hukuksal nedenine dayalı olarak açılmıştır. Davacının Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde düzenlenen şiddetli geçimsizlik hukuksal nedenine dayalı bir boşanma talebi bulunmadığı gibi, davasını ıslahta etmiş değildir. Bu nedenle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. Yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğunu düşünüyorum.