Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2743 K.2012/20640

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kadının boşanma davası, ziynetler, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın boşanma davası, tazminat ve nafakaların miktarları, kişisel ilişki tesisi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı (kadın)'ın kocanın boşanma davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, bu sebeple Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinin kocanın davası bakımdan gerçekleşmiş olmasına göre davalı-karşı davacı (kadın)'ın bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ve davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın), karşı boşanma davasına ilişkin dilekçesinde toplam 28.340 TL tutarındaki ziynetlerinin aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini de istemiştir. Bilirkişi talep edilen ziynet eşyalarına dava dilekçesinde gösterilen miktarlardan fazla değer biçmiş, mahkeme isteği aşan kısım olduğunu gözönünde tutmamıştır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi uyarınca istekten fazlaya hükmedilemez. Bu husus gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.