Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3357 K.2013/4992

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından 03.01.2012 tarihli temyiz dilekçesi ile kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden.

11.01.2012 tarihli katılma yoluyla temyiz dilekçesi ile de kocanın birleşen boşanma davasının kabulü yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.02.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı S. A.vekili Av. A.A.Örnek ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı M.

A.vekili Av. İ.K.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığı halde, talep aşılarak (HUMK. md. 74, HMK. md. 26) davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.