Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3400 K.2013/4993

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, koca yararına takdir olunan maddi ve manevi tazminat, kadının tazminat taleplerinin reddi, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.02.2013 günü temyiz eden davacı G.T.vekili Av. Y.B.geldi. Karşı taraf davalı M.T.ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadın ağır kusurlu" kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, buna karşılık davalı kocanın da eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyleyken davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve hatalı bu kusur tespiti sonucunda, Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı koca yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği sabit olan davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakasına hükmolunmaması doğru görülmemiştir.

3-Boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminatların (TMK md. 174/1,2) kabulü veya reddi halinde vekalet ücreti hükmedilemeyeceği gözetilmeden, davalı koca yararına vekalet ücretine hükmolunması doğru değildir.