Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3551 K.2013/4988

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, tazminat ve nafakaların miktarı ile koca yararına takdir olunan manevi tazminat yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kadının nafaka davası, kusur belirlemesi, kadın yararına takdir olunan tazminatlar, nafakalar, kişisel ilişki ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.02.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı E.A.ile vekili Av. M.

N. S. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı F.A.vekili Av. A.A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kadın ve müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaların karar kesinleşinceye kadar tedbir, kararın kesinleşmesinden itibaren kadın için yoksulluk, müşterek çocuk için ise iştirak nafakası olarak takdir edildiğinin tabii bulunmasına göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı koca ağır kusurlu kabul edildiği halde; Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.