Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3626 K.2012/24228

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-davalı kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kocanın davalı-karşı davacı eşine hakaret ettiği, tehditler savurduğu, güven sarsıcı davranışlarda bulunmak suretiyle evi terk ettiği, davalı-davacı kadının da kocası ve ailesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme gerekçesinde davalı-karşı davacı kadının eşini valiliğe ve karakola haksız yere şikayet ederek onu komşularına ve arkadaşlarına karşı küçük düşürdüğü şeklinde bahsedilen olayların dava tarihinden sonra gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Boşanma dava tarihinden sonra gerçekleşen bu olayların davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı koca daha fazla kusurludur.

Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı-davacı kadının az da olsa kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre davacı-davalı kocanın boşanma davasının Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi gereğince kabul edilmesi sonucu itibariyle doğru olup; davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı karşı davacı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır.