Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3729 K.2012/23304

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davcı-davalı kocanın katılma yoluyla temizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalı-davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın aynı mahkemenin 2010/30 Değişik iş sayılı dosyasıyla davalıya 29.09.2010 tarihinde tebliğ edilen terk ihtarı (TMK.md.164) çektiği, böylece kadından kaynaklanan kusurları affettiği en azından hoşgörü ile karşılamış duruma düştüğü, bu nedenle davalı-davacı kadına bir kusur yüklenemeyeceği ve boşanmaya neden olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı-davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğrudur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davalı-davacı kadının tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.