Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/404 K.2012/24021

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, her iki boşanma davası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise hükmedilen tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.10.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı H..A..vekili Av. M..Ç.. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Z.. A.. vekili Av. A.. E...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın sadakatsiz davranışlar içerisine girip, davalıya şiddet uyguladığı, buna karşılık davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davacı-davalı kocanın kusuru daha ağır ise de, gerçekleşen bu kusur durumu dikkate alındığında davacı-davalı kocanın davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.