Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4062 K.2012/23452

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının kendi açtığı boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-karşı davalı kadının, davalı-karşı davacı kocanın kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadının 02.11.2009 tarihinde Çorum Aile Mahkemesinde açtığı boşanma davasından 26.05.2010 tarihinde feragat ettiği ve tarafların biraraya gelerek 7 ay kadar birlikte yaşadıkları, birbirlerinin kusurlarını karşılıklı olarak affettikleri en azından hoşgörü ile karşıladıkları anlaşılmaktadır. Beyanı hükme esas alınan davalı-karşı davacı tanığı C...K...'in ifadesinde geçen olaylar, 2006 yılından önceye dayanmaktadır.

Barışmadan önceki olaylar boşanma sebebi oluşturmaz. Dinlenen diğer davalı-karşı davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahatlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.