Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4169 K.2013/246

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince;1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.

Davacı vekili tarafından açılan davada, Kiel Sulh Hukuk Mahkemesinin 26/09/2009 tarih ve 53F1/09 sayılı ilamının aynı tarihte kesinleştiği belirtilerek, söz konusu mahkeme kararının tenfizinin talep edildiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun "Dilekçeye Eklenecek Belgeler" başlıklı 53. maddesinde "(1) Tenfız dilekçesine aşağıdaki belgeler eklenir:

a)Yabancı mahkeme ilâmının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı veya İlâmı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesi.

b)İlâmın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesi." Hükmü yer almaktadır.

Mahkemece, davacı tarafından tenfizi istenilen yabancı mahkeme kararının usulen onanmış aslı ya da örneği sunulmadığı halde, söz konusu eksiklik giderilmeden kararın tercümesi ile yetinilerek tenfız kararı verilmesi doğru görülmemiştir.