Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4178 K.2012/23371

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerle davalı kadının annesinin zoruyla evlendiğini ve boşanacağını söyleyip, yüzüğünü attığı ; davacı kocanın ise eşini tehdit ettiği, onu aşağıladığı ve babasının eşine hakaretine sessiz kaldığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tarafların eşit kusurlu bulunduklarına yönelik kusur tespiti yerinde değil ise de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md. 438/son) karar vermek gerekmiş ve davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Velayeti anneye bırakılan 21.04.2010 doğumlu ... ...'un yaşı nazara alındığında he yıl 1 Temmuz ile 30 Temmuz arasında kurulan kişisel ilişki çoktur. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md 438/7).