Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4311 K.2012/22384

Taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafaka, maddi ve manevi tazminat yönünden, davalı (koca) tarafından ise, kusur belirlemesi ve kendi tazminat talepleri hakkında verilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının itirazları yersizdir.

2-Davalının temyizine gelince;

Davacının sadakat yükümlülüğünü (TMK.m.185/3) ağır biçimde ihlal ettiği, davalının ise davacıya sinkaflı sözlerle küfrettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı, davalıya göre ağır kusurludur. Hal böyleyken davalının da ağır kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.