Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4343 K.2012/24373

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kocanın boşanma davası, kendisinin reddedilen birleşen nafaka davası ile yoksuluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin kabulünde de olduğu gibi taraflar evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşit kusurludurlar. Davacı-davalı kocanın da kadına karşı eylemleri sebebiyle kusurlu olduğu kabul edildiğine göre davalı-davacı kadın ayrı yaşamakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 197. maddesinin koşulları oluşmuştur. Davalı-davacı kadının birleşen nafaka davasının kabulü ile kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalı-davacı kadın 01.11.2011 tarihli dilekçesiyle yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Mahkemece bu istek hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.