Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4377 K.2012/24182

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, yoksulluk nafakasının reddi, tazminatların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasının eki niteliğinde olan maddi ve manevi tazminatlar nedeniyle ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin tabii olmasına göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan araştırma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının çalışmadığı, ev hanımı olduğu, kendi ailesinin yanında onların desteğiyle yaşamını sürdürdüğü ve bir adet konut niteliğinde taşınmazı olduğu anlaşılmış, mahkemece bu konutu nedeniyle kadının yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakası 8TMK.md.175) talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı-davacı kadına ait konutun değeri ve kira geliri getiriyorsa miktarı belirlenip, bu malvarlığı ve gelirinin kadını yoksulluğa düşürüp düşürmeyeceği değerlendirilmeden, eksik incelemeyle yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.