Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4382 K.2012/24202

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davalının açık bir vazgeçmesi bulunmadığı halde mahkemece davalı tanıkları N... E .ve Ö.. E. beyanlarının neticeyi etkilemeyeceğinden bahisle dinlenilmemiştir. Davalı tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmesi, delillerin hep birlikte değerlendirilmesi ve sonucu itibariyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Toplanan delillerden yerel mahkemenin davalının 5 tanığını dinlediği, tanık N.. E.. ve Ö... E...'in dinlenmesinin davanın neticesini etkilemeyeceği gerekçesiyle dinlenmelerinden vazgeçilmesine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Davalı, tanıklarını kusurun kimde olduğu ve davalı babanın müşterek çocukla şahsi münasebet kurmasının engellendiği hususlarında dinletmek istediğini belirtmiştir. Davalının dinletmek istediği hususlarda 5 tanığı dinlenilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi tanıkların hangi koşullarda dinlenilmemelerine karar verilebileceğini düzenlemiştir. Bu düzenlemeye göre tarafların gösterdikleri tanıkların dinlenilmemelerine (tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmesine) karar verilebilmesi için tanığı gösteren tarafın açık ve örtülü vazgeçmesi aranmamaktadır. Yerel mahkemenin, davalı tanıklarından bir kısmını dinlemekle, ispat edilmek istenen husus hakkında yeterli derecede bilgi edindiği, dinlenmeyen tanıkların dinlenmesinin davanın sonucuna etkili olmayacağı düşüncesiyle ve gerekçesiyle davalı tanıkları Ö...E. ve N... E.'nin dinlenilmelerinden vazgeçmesinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesine aykırı bir yönün bulunmadığı düşüncesindeyim.

Yukarıda açıkladığım sebeplerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim. Bu nedenlerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.