Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4565 K.2012/24119

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı; davalı-davacı kadının da eşinin önceki evliliğinden olan çocuğuna ağır hakaret ettiği, eşiyle olan cinsel yaşamlarında mahrem kalması gereken hususları başkalarına anlattığı ve eşine ekonomik konularda baskı yaparak karşılanması beklenmeyecek isteklerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.