Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4711 K.2013/6592

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.03.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı Ö. B. ile vekili Av.D. H.Ö. O. ve karşı taraf davacı-karşı davalı O.B. vekili Av.N. Ö.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadının kocasının önceki evliliğinden olma çocuklarını istemediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davacı-karşı davalı kocanın da eşi ve çocuğunu İstanbul'a eşinin ailesinin yanına bırakıp, onlara haber vermeden Almanya'ya döndüğü, eşi ve çocuğunun pasaportlarını yanına alarak onların yurtdışındaki müşterek konuta dönmelerini engellediği anlaşılmaktadır. Bu halde; boşanmaya, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının da kabulü (TMK.md.166/1) suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesiyle ziynet ve çeyiz eşyalarının karşılığı olarak 25.000 TL talep etmiştir. Davalı-karşı davacının ziynet ve çeyiz eşyası alacağı ile ilgili isteği boşanmanın eki niteliğinde değildir. Alınan başvurma harcı bu isteği de kapsamaktadır. Bu talep ayrıca nispi harcın alınmasını da gerektirir. Davalı-karşı davacı

kadına nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilerek (Harçlar Kanunu md.30-32), harcın tamamlanması halinde, esasa girilerek bu talep (dava) ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi; tamamlanmaması halinde ise, belirtilen Kanununun 30. maddesinde gösterilen şekilde işlem tesisi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.