Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4749 K.2013/6604

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.03.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davacı kocanın, daha önce Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı olarak açmış olduğu boşanma davasından 12.01.2010 tarihinde feragat ettiği ve tarafların barışıp, yeniden birlikte yaşamaya başladıkları anlaşılmaktadır. Taraflar bu davranışlarıyla, birbirlerinin bu feragat/barışma olayından önce gerçekleşmiş kusurlu davranışlarını affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış duruma düşmüştür.

Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemez. Bu feragat/barışma olayından sonra da davalı kadına kusur olarak yüklenebilecek ve Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektirecek nitelikte, yeni bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Bu durumda; kanıtlanmayan davanın reddi yerine, yetersiz gerekçeyle davanın kabul edilerek boşanma kararı verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.