Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4847 K.2012/6455

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kişisel ilişkiye yönelik 13.10.2010 tarihli tavzih kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anlaşmalı boşanmaya ilişkin Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince anlaşmalı boşanmaya karar verebilmek için; boşanma iradesi yanında, hakimin eşlerin boşanmanın mali sonuçları ile varsa çocukların durumu konusundaki düzenlemesini de uygun bulması, hakimin bu düzenlemelerin değiştirilmesini önermesi durumunda da tarafların önerilen bu değişiklikleri kabul etmesi gerekir.

Hakim, ortak çocukla baba arasındaki kişisel ilişki konusundaki tarafların düzenlemesini uygun bulmayıp, yeni öneride bulunmuş ve bu önerilen düzenlemeye 06.02.2009 tarihli gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde hüküm olarak yer vermiş, bu hüküm temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Artık, kişisel ilişki yönünden geçerli düzenlemenin bu hüküm olduğunun kabulü zorunludur.

Gerekçeli kararın 4. bendindeki protokolün aynen tasdikine ilişkin hükmün ise tarafların velayet düzenlemesi dışında anlaştıkları diğer hususlara ilişkin olduğu şeklinde anlaşılmalıdır. Durum böyleyken; mahkemece tavzih talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.