Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5591 K.2012/24934

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından; tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden, davalı-karşı davacı koca tarafından ise; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kocanın kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kocanın, kadının kabul edilen boşanma davasının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadın, münhasıran Türk Medeni Kanununun 162. maddesinde yer alan "pek kötü muamele" sebebine dayanarak boşanma davası açmıştır. Kadının aynı Yasanın 166/1. maddesine dayalı bir davası bulunmamaktadır. Münhasıran pek kötü muamele sebebine dayanan boşanma davasında, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinin şartlarının oluştuğundan söz edilip evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma kararı verilemez. O halde, delillerin Türk Medeni Kanununun 162. maddesi çerçevesinde değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.