Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/57 K.2012/18639

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının eşine fiziki şiddet kullandığı ve hakaret ettiği, davalının da kocasına "şerefsiz, alçak" şeklinde sözler söyleyerek değişik ortamlarda hakaret ettiği, tarafların bu olaylar sebebiyle yaklaşık iki yıldır fiilen ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmaycak nitelikte bir geçimsizilk mevcut ve sabittir.Gerçekleşen olaylara göre birliğin temelinden sarsılmasında davacı daha fazla kusurlu ise de, kadın da kusurludur. Kusuru daha ağır olan eş de boşanma davası açabilir (TMK. md. 166/2).

Böyle bir durumda boşanma davasının reddedilebilmesi için az kusurlu olan davalının açılan davaya itiraz etmiş ve bu itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunmamış olması gerekir. Az kusurlu olan davalının açılan davaya itirazı yoksa, boşanma kararı verilmesinde yasal bir engel yoktur. Taraflar yaklaşık iki yıldır fiilen ayrı yaşamaktalar ve davalının açılan davaya bir itirazı bulunmamaktadır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK. 166/2) karar verilecek yerde, davanın reddi doğru bulunmamıştır.