Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6280 K.2012/27405

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı koca tarafından kadının kabul edilen boşanma davası ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek her iki dava yönünden de boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafın kusurlu davranışları bulunsa da, davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, bağımsız ev temin etmediği, davacı-davalı kadının da evlilik birliği devam ederken başka erkeklerle birlikte olup, çocuk sahibi olduğu, bu suretle davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tarafların eşit kusurlu bulunduklarına yönelik tespiti yerinde değil ise de, Türk Medeni Kanununun 166/2. madde koşulları davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden gerçekleştiğinden boşanma kararı sonucu itibarı ile doğru olup, davalı-davacı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle (HUMK.md.438/son) onanmasına karar vermek gerekmiş ve kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.