Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6427 K.2012/10204

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca eşi hakkında daha önce evlilik birliğinin sarsılması (TMK.md.166/1) hukuki sebebine dayalı olarak açmış olduğu boşanma davasından 17.7.2008 tarihinde feragat etmiş olmakla bu tarihe kadar eşine atfetmiş olduğu kusurları affetmiş sayılır. Artık bu eski olaylara dayanarak boşanma talebinde bulunamaz. Davacı kocanın yargılamaya konu bu davayı açtığı 23.10.2008 tarihine kadarki ayrılık sürecinde davalı kadından kaynaklanan kusurlu bir davranış da ispat edilememiştir.

Toplanan deliller ve özellikle ceza olayına ilişkin yargılama dosyasından davacı kocanın eşini sürekli şekilde sadakatsizlikle suçladığı, onu dinen boşadığını beyan ettiği, ayrı konutlarda yaşamalarına rağmen baskı ve tehditle eşinin evden çıkmasına engel olarak kötü muamelede bulunduğu anlaşılmaktadır. Anlatılan olaylar karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda kusurun tamamı davacı kocadadır.

Davacı kocanın kendi kusuruna dayanarak boşanmayı temin etmesi yasal olarak mümkün bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.