Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/7953 K.2012/26307

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yoksulluk nafakasının miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar her ne kadar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de; toplanan delillerden, davacı kadının eşinin ilk evliliğinden olma çocuğuna kötü davrandığı, buna karşılık davalı kocanın da birlik görevlerini ihmal ettiği ve güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davalı kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi gerekir. Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ile bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davacının maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.