Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/8472 K.2013/2339

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm velayetin değiştirilmesi davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların kesinleşen yabancı mahkeme ilamına göre 20.10.2009 tarihinde boşandıkları ve müşterek çocuğun velayetinin davalı babaya verildiği, söz konusu kararın Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.11.2010 tarihli ilamı ile tanıma ve tenfizine karar verildiği ve bu kararın da 17.11.2011 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK md. 348). Toplanan deliller yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açar (TMK. md. 183, 349, 351/1). Davalının velayet görevini ihmal ettiği veya velayetin değiştirilmesi şartlarının (TMK. md 183 - 349) oluştuğu kanıtlanamamıştır. Bu durumda talebin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.