Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/8509 K.2012/28354

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının evlilik birliğinin kurulması için yaptığı harcamalara ilişkin talebi; boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, bağımsız bir talep olarak genel hükümlere tabidir. Bu talep yönünden Aile Mahkemesi görevli olmayıp (4787 s.K.md.4). davanın genel görevli mahkemede görülmesi gereklidir (HUMK.md.8/1). Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Bu bakımdan; davacı kadının bu talebine ilişkin davasının boşanma davasından ayrılarak, bu teleple ilgili görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasava aykırıdır.

3-Davalı-davacı koca karşı dava dilekçesiyle düğün için yapılan takı ev eşyası gibi harcamaların karşılığı olarak 15.000 TL. maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı-davacının bu talepleri boşanmanın eki niteliğinde değildir; harca tabidir. Dava açılırken alınan başvurma harcı dilekçedeki bütün talepleri kapsadığından; başvurma harcı alınması gerekmez ise de; bu taleple ilgili nispi peşin harç alınmamıştır.

Harca tabi davalarda, alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağı gibi; harç eksik alınmış ise, tamamlanmadan davaya devam olunamaz (Harçlar Kanunu m.30-32).

Açıklanan nedenle; mahkemece alacak miktarı üzerinden hesaplanacak nispi peşin harcın yatırılması için anılan 32. madde gereğince davalı-davacı kocaya uygun süre verilmesi; tamamlandığında davaya devam olunarak davanın esasına girilmesi; yatırılmadığı takdirde ise, anılan 30. madde uyarınca işlem yapılması gerekirken; yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

4-Davalı-davacı kocanın ekonomik ve sosyal durumunun tespiti için yazılan müzekkere kocanın adreste bulunmaması nedeniyle iade edildiği gibi; bir kısım davalı-davacı tanıklarının kocanın çalışmadığını belirtmesine karşılık, davalı-davacı vekilinin daha önce reddedilen boşanma dosyası kapsamında davalı-davacı kocanın çalıştığını beyan ettiği ve buna ilişkin fotoğraflar da sunduğu anlaşılmaktadır. Bu bakımdan; mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumu yeterince araştırılmadan ve araştırma sonucu gelir saptanması halinde de gelirlerinin kendilerini yoksulluktan kurtarıp kurtarmadığı değerlendirilmeden davalı-davacı koca yararına tedbir ve yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.