Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9124 K.2012/29283

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının bir başkasıyla gizli telefon görüşmeleri yaptığı ve mesajlaştığı, tanık Memnune’ye “evlenmeden önce sevgilisi olduğunu, arkadaşlığının devam ettiğini” söylediği bu suretle güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu, davacının da, davalıya “istemediğini, başka sevgilisi olduğunu" ifade ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu sonuca tarafların eşit kusurlu davranışlarıyla ulaşıldığı görülmektedir. O halde davacı dava açmakta haklıdır. Olayların akışı karşısında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün bulunmamasına göre, boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.