Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9261 K.2012/29307

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından boşanma davası ve fer'ileri ile reddedilen ziynetler yönünden; davalı koca tarafından ise boşanma davası ve kabul edilen ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların ziynetlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşinde sara hastalığının ortaya çıkmasından sonra onu istemediği, sevmediğini ve ondan soğuduğunu söylediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.