Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9498 K.2013/9493

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafaka talebi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 5.4.2013 günü temyiz eden davacı-davalı Y... G... ile vekili Av. R... Y... ve karşı taraf davalı-davacı A... G... ile vekili Av. İ... A... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşine ve eşinin ailesine hakaretine karşılık, davalı-davacı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği, eşini aşağıladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadına oranla davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak davacı-davalı kadının manevi tazminat isteğini reddetmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.