Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9527 K.2012/29342

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece "taraflar eşit kusurlu" kabul edilerek dava ve birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı- davalı kocanın eşini evden kovduğu, hakaret ettiği ve müşterek konutun kapı kilidini değiştirdiği; davalı-davacı kadının ise birlik görevlerini yapmadığı, gerçekleşen bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri doğru değil ise de, evlilik birliğinin temelden sarsılmasında kadın, az da olsa kusurlu olup, kadının, kocanın boşanma davasına itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu (TMK.md 166/2.) birliğin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı anlaşılmakla, kocanın boşanma davasının da kabulü sonucu itibariyle doğrudur.

Bu sebeple kocanın boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş; boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması (HUMK.md.438/son) gerekmiş; aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda davacı- davalının, yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.