Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/996 K.2012/21267

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve karşı davada eşya bedeli yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise kadının kabul edilen eşya davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadın ve davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de; toplanan delillerden, davacı-davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, eşinin ailesiyle görüşmesini kısıtladığı; buna karşılık davalı-davacı kocanın da eşine birden çok kez fiziksel şiddet uyguladığı ve ona hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı-davacı kocanın eşine göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; davacı-davalı kadının eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak, davacı-davalı kadının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı koca karşı davasında ayrıca faiziyle birlikte eşya alacağı talebinde bulunarak başvurma harcını yatırmıştır. Başvurma harcı dava dilekçesindeki bütün talepleri kapsar. Dava başvurma harcının yatırıldığı tarihte açılmış sayılır. Bu nedenle mahkemece hükmedilen eşya bedeline karşı dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken; eksik peşin harcın tamamlandığı tarihten geçerli olarak faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.