Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10318 K.2013/28170

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların karşılıklı olarak açtıkları boşanma davası sonucu, mahkemece 17.06.2011 tarihli kararla, davalı- karşı davacı kadının boşanma davası ve feri taleplerin kabulüne, davacı- karşı davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmiş, karar taraflarca kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiş, temyiz kapsamı dışında bırakılan boşanma hükmü ise 13.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Dairemizin 02.07.2012 tarih ve 2011/21810- 2012/18361 sayılı ilamı ile davacı- karşı davalı kocanın tüm temyiz itirazları reddedilmiş, karar davalı- karşı davacı kadın lehine yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın miktarının az olması ve yoksulluk nafakasının gelecek yıllardaki artış oranının belirlenmesine ilişkin talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeni ile bozulmuştur.

Davalı- karşı davacı kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarı ile davalı- davacı kadının kabul edilen boşanma davası ile davacı- davalı kocanın reddedilen boşanma davası nedeni ile davalı- davacı kadın lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısımlar temyiz edilmeyerek ve/ veya bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Boşanma davasında talep edilen boşanmanın eki niteliğindeki tazminatlar ayrıca harca ve vekalet ücretine tabi değildir.

Hal böyle iken, mahkemece bozma sonrası verilen hükümde, bozma kapsamı dışına çıkılarak davalı- davacı kadın lehine daha önce 250 TL. olarak belirlenen ve miktarı kesinleşen tedbir nafakasının 450 TL.'ye çıkartılarak artırılması ve davalı- karşı davacı kadın lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi usul veya yasaya aykırıdır.Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.438/7).