Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10699 K.2013/24384

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı, davalının kendisini cebir ve şiddet kullanarak kaçırdığını ve korkutularak evlenmeye razı edildiğini ileri sürerek, öncelikle evlenmenin iptaline, bunun kabul edilmemesi halinde boşanmalarına karar verilmesini istemiş, mahkemece evlenmenin iptaline karar verilmiş ve davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Tarafların, 04.12.2011 günü Narlıkuyu Jandarma kararkoluna kendiliklerinden gelerek teslim oldukları, evlenmenin ise bu tarihten bir gün sonra (5.12.2011) tarihinde Narlıkuyu belediyesi evlendirme memurluğu önünde aktedildiği, davanın ise 8.2.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Gerek bu durum, gerekse davacının 9.12.2011 tarihinde Çeşmeli Jandarma karakolunda vermiş olduğu ifadesinde "nikaha evet dediğini, akit sırasında ve öncesinde davalının kendisini tehdit etmediği" yönündeki ifadesi karşısında, davacının kendisinin veya yakınlarından birinin hayatı, sağlığı veya namus ve onuruna yönelik pek yakın ve ağır bir tehlike ile korkutularak evlenmeye razı edildiğini kabule yeterli delil bulunmamaktadır.

Bu bakımdan Türk Medeni Kanununun 151'nci maddesinde yer alan nispi butlan sebebi olay da gerçekleşmemiştir. Öyleyse evlenmenin iptali isteğinin reddine karar verilmelidir. Ne var ki, davacı, bu isteğin kabul edilmemesi halinde, boşanmalarına karar verilmesini de istediğine göre, delillerin boşanma sebepleri çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.