Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10787 K.2013/24629

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; nafaka ve tazminat miktarları ile tazminatlara uygulanan faizin başlangıç tarihi yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat, tedbir nafakası ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının hümedilen maddi ve manevi tazminatlara faiz uygulamasına yönelik bir talebi bulunmadığı halde, talep aşılarak hükmedilen tazminatlara kararın kesinleşmesinden itibaren faiz uygulanması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.