Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10859 K.2013/24827

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, ağır kusurlu kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, velayet ve davalı lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı, davalıya göre daha fazla kusurlu bulunmuş, buna bağlı olarak davalı yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı, tehdit ve hakaret ettiği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacının da başka bir erkekle yaşamaya başladığı toplanan delillerle gerçekleşmiş, esasen tarafların bu eylemleri mahkemece de sabit kabul edilmiştir.

Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların her ikisinin aynı oranda kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken davacının "daha ağır kusurlu" kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mevcut olaylara göre davacı ile aynı oranda kusurlu olan davalı yararına manevi tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.