Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10965 K.2013/24670

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise reddedilen manevi tazminat talebi, yararına hükmedilen maddi tazminat ve nafakaların miktarları ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm; davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delilerden, davacı kocanın eşi davalı kadının hastalığıyla ilgilenmediği ve istemediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Kadın yararına uygun manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde reddi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası (TMK. md. 176/son) ve iştirak nafakalarının (TMK. md. 182/3) gelecek yıllardaki artış oranının belirlenmesi yönündeki açık talebine rağmen, aylık irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafakaların gelecek yıllardaki artış istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.