Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1097 K.2013/13553

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, davalı kadın yararına hükmolunan nafakalar ve tazmiatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma kararının Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak verilmiş olduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı kadının Sosyal Güvenlik Kurumundan yaşlılık aylığı aldığı anlaşılmaktadır. Tarafların ekonomik ve sosyal durumu, davalının sürekli nitelikteki bu yaşlılık aylığı göz önüne alındığında; davalının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşuları oluşmamıştır. Davalı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece davalının yaşlılık aylığının miktarı nazara alınmak suretiyle bu miktarın davalıyı yoksulluktan kurtarmayacağı belirtilip davalı yararına aylık 250.00 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Mahkemenin bu gerekçesi tarafımızca da uygun görüldüğünden hükmün yoksulluk nafakasına ilişkin bölümümünde onanması gerekir. Sayın çoğunluğun bozma kararına açıklanan sebeple katılamıyorum.